Δεν είναι ψέμα πως το ποδόσφαιρο ενώνει τους ανθρώπους. Το δημοφιλέστερο άθλημα στον πλανήτη αποτελεί σημείο συνάντησης κάθε είδους πολιτικής, θρησκείας, ιδεολογίας και εξωτερικής εμφάνισης. Απο τους ακροδεξιούς οπαδούς του Ναζισμού που υποστηρίζουν και υποστηρίζονται απο την ιταλική Λάτσιο, έως τους ακροαριστερούς "μπαντανοφόρους" της Λιβόρνο όλοι όταν βρίσκονται στο γήπεδο δεν λύνουν τις διαφορές τους με μαχαίρα, όπλα ή γροθιές. Παρά με μια μπάλα... μια στρογγυλή Θεά!
Τι συμβαίνει όμως όταν το ποδόσφαιρο αποτελεί για ένα έθνος, τον μοναδικό τρόπο διαφυγής απο την θλίψη, την κακομοιριά και τον τρόμο του πολέμου; Τότε αποδεικνύεται πως το μοναδικό παντοδύναμο πράγμα σε αυτό τον πλανήτη είναι μια δερμάτινη σφαίρα που κυλάει στο χορτάρι, στο χώμα, στα χαλίκια, στο νερό, στον αέρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν δυο χώρες με διαφορετική ιστορία. Απο την μια η Ακτή Ελεφαντοστού, το σύγχρονο εργοστάσιο παραγωγής Αφρικανών ποδοσφαιριστών... απο την άλλη, το πονεμένο Ιράκ του Βραζιλιάνου με πορτογαλικό διαβατήριο, Τζορβάν Βιέιρα.
Τρίτη 17 Ιουλίου 2007
Δευτέρα 16 Ιουλίου 2007
Jogo Bonito
Πολλοί το γνωρίζουν ως joga bonito. Η διαφημιστική καμπάνια με κεντρικό πρόσωπο τον Ερίκ Καντονά, βετεράνο επιθετικό της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχει καταφέρει να εξαπλώσει το ποδόσφαιρο σε ολόκληρο τον πλανήτη και με την βοήθεια της εταιρίας Nike καθημερινά όλο και περισσότεροι ποδοσφαιρόφιλοι βάζουν το λιθαράκι τους στο Jogo Bonito!
Τι είναι το Jogo Bonito;
Στα Πορτογαλικά σημαίνει "παίξτε όμορφα". Η πρώτη σκέψη εύλογα μας φέρνει στο μυαλό το λάτιν ποδόσφαιρο. Βραζιλία, Αργεντινή, Μεξικό. Οι πρώτες τρεις ομάδες του Κόπα Αμέρικα 2007 αποτελούν τους βασικούς εκπροσώπους του σύγχρονου Joga Bonito. Μπορεί ως... θεσμός να έχει ελάχιστα χρόνια διάρκειας όμως χωρίς να το καταλαβαίνουν οι Βραζιλιάνοι είναι οι μπαμπάδες του όμορφου ποδοσφαίρου. Ο λόγος δεν είναι υποκειμενικός αλλά ο αποδεκτός απο το μεγαλύτερο ποσοστό του πλανήτη: Η καλύτερη ομάδα ποδοσφαίρου που παρουσιάστηκε ποτέ στα γήπεδα ήταν η Βραζιλία της δεκαετίας του 1970.
"Σελεσάο" 70s
Το 1970 η Βραζιλία ήταν πράγματικη μια ανίκητη ομάδα.
Πελέ: Ένας απο τους δυο μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν πατήσει το πόδι τους στο χορτάρι μαζί με τον Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα. Ο Πελέ αγωνίστηκε το 1970 στο Μουντιάλ του Μεξικό και κατέκτησε το τρόπαιο με την "σελεσάο". Πέτυχε τέσσερα γκολ και ανακοίνωσε την αποχώρησή του απο τα Παγκόσμια Κύπελλα μετά τον τελικό απέναντι στην Ιταλία(σκόραρε το ένα απο τα τέσσερα γκολ της Βραζιλίας στη νίκη με 4-1). Για όσους έχουν πραγματικά απορία πόσα τελικά γκολ έχει σημειώσει το "Μαύρο Διαμάντι" του ποδοσφαίρου: 1087 τέρματα σε 1120 αγώνες συμπεριλαμβανομένων και τον φιλικών αγώνων [1] .
Ζαϊρζίνιο: Ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να σκοράρει σε κάθε παιχνίδι της εθνικής του ομάδας, δεν είναι άλλος απο τον αξέχαστο και μαγευτικό Ζαϊρζίνιο. Ο επιθετικός της Βραζιλίας αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1970 με επτά γκολ πίσω απο τον θρυλικό Γκερντ Μίλερ(10 τέρματα). Το μαγικό 7αρι της "σελεσάο" αντικατέστησε επάξια του είδωλό του, τον μυθικό Γκαρίντσα, στα πλάγια της επίθεσης και παραδόξως δεν ανήκει στην λίστα των 100 καλύτερων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών του Πελέ [2] .
Ρομπέρτο Ριβελίνο: Ο τίτλος του τέταρτου καλύτερου Βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών μετά τους Πελέ, Γκαρίντσα και Ζίκο ανήκει δικαιωματικά στον "μουστακαλή" μέσο της θαυματουργής "σελεσάο" του 1970, Ριβελίνο. Γνωστός για το πανίσχυρο αριστερό σουτ του, τα τρομερά φάουλ του αλλά και το μεγάλο μουστάκι του, ο Ρομπέρτο Ριβελίνο αποτέλεσε και αυτός σημαντικό κομμάτι του παζλ που δημιούργησε το Joga Bonito καθώς οι εμπνεύσεις του ξεπερνούσαν κάθε αντίπαλο και τη σκέψη κάθε συμπαίκτη του. Μόνο ο Πελέ και ο Τοστάο μπορούσαν να καταλάβουν το αξέχαστο παιχνίδι του.
Τοστάο: Το έτερο ήμισυ του Πελέ στην επίθεση ονομάστηκε "το μικρό κέρμα" και εξελίχθηκε σε λίρα-100 για την Βραζιλία καθώς αποτέλεσε ίσως τον μοναδικό άνθρωπο που κατάφερε να συνεργαστεί με τον Πελέ άψογα και να δημιουργήσουν μαζί αυτό που σήμερα αναγνωρίζεται ως το "ιδανικότερο επιθετικό δίδυμων όλων των εποχών". Το 1969 υπέστη ρίξη αμφιβληστρωειδούς, τραυματισμός που τον ανάγκασε να χάσει το μεγαλύτερο μέρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου '70 ωστόσο, δεν παρέλειψε να σημειώσει δυο γκολ. Το 1973 χτύπησε ξανά και η βλάβη στο μάτι του έγινε ανεπανόρθωτη με συνέπεια να τελειώσει την καριέρα του σε ηλικία 26 ετών!
Τι είναι το Jogo Bonito;
Στα Πορτογαλικά σημαίνει "παίξτε όμορφα". Η πρώτη σκέψη εύλογα μας φέρνει στο μυαλό το λάτιν ποδόσφαιρο. Βραζιλία, Αργεντινή, Μεξικό. Οι πρώτες τρεις ομάδες του Κόπα Αμέρικα 2007 αποτελούν τους βασικούς εκπροσώπους του σύγχρονου Joga Bonito. Μπορεί ως... θεσμός να έχει ελάχιστα χρόνια διάρκειας όμως χωρίς να το καταλαβαίνουν οι Βραζιλιάνοι είναι οι μπαμπάδες του όμορφου ποδοσφαίρου. Ο λόγος δεν είναι υποκειμενικός αλλά ο αποδεκτός απο το μεγαλύτερο ποσοστό του πλανήτη: Η καλύτερη ομάδα ποδοσφαίρου που παρουσιάστηκε ποτέ στα γήπεδα ήταν η Βραζιλία της δεκαετίας του 1970.
"Σελεσάο" 70s
Το 1970 η Βραζιλία ήταν πράγματικη μια ανίκητη ομάδα.
Πελέ: Ένας απο τους δυο μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές που έχουν πατήσει το πόδι τους στο χορτάρι μαζί με τον Ντιέγο Αρμάντο Μαραντόνα. Ο Πελέ αγωνίστηκε το 1970 στο Μουντιάλ του Μεξικό και κατέκτησε το τρόπαιο με την "σελεσάο". Πέτυχε τέσσερα γκολ και ανακοίνωσε την αποχώρησή του απο τα Παγκόσμια Κύπελλα μετά τον τελικό απέναντι στην Ιταλία(σκόραρε το ένα απο τα τέσσερα γκολ της Βραζιλίας στη νίκη με 4-1). Για όσους έχουν πραγματικά απορία πόσα τελικά γκολ έχει σημειώσει το "Μαύρο Διαμάντι" του ποδοσφαίρου: 1087 τέρματα σε 1120 αγώνες συμπεριλαμβανομένων και τον φιλικών αγώνων [1] .
Ζαϊρζίνιο: Ο μοναδικός άνθρωπος που κατάφερε να σκοράρει σε κάθε παιχνίδι της εθνικής του ομάδας, δεν είναι άλλος απο τον αξέχαστο και μαγευτικό Ζαϊρζίνιο. Ο επιθετικός της Βραζιλίας αναδείχθηκε δεύτερος σκόρερ του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1970 με επτά γκολ πίσω απο τον θρυλικό Γκερντ Μίλερ(10 τέρματα). Το μαγικό 7αρι της "σελεσάο" αντικατέστησε επάξια του είδωλό του, τον μυθικό Γκαρίντσα, στα πλάγια της επίθεσης και παραδόξως δεν ανήκει στην λίστα των 100 καλύτερων ποδοσφαιριστών όλων των εποχών του Πελέ [2] .
Ρομπέρτο Ριβελίνο: Ο τίτλος του τέταρτου καλύτερου Βραζιλιάνου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών μετά τους Πελέ, Γκαρίντσα και Ζίκο ανήκει δικαιωματικά στον "μουστακαλή" μέσο της θαυματουργής "σελεσάο" του 1970, Ριβελίνο. Γνωστός για το πανίσχυρο αριστερό σουτ του, τα τρομερά φάουλ του αλλά και το μεγάλο μουστάκι του, ο Ρομπέρτο Ριβελίνο αποτέλεσε και αυτός σημαντικό κομμάτι του παζλ που δημιούργησε το Joga Bonito καθώς οι εμπνεύσεις του ξεπερνούσαν κάθε αντίπαλο και τη σκέψη κάθε συμπαίκτη του. Μόνο ο Πελέ και ο Τοστάο μπορούσαν να καταλάβουν το αξέχαστο παιχνίδι του.
Τοστάο: Το έτερο ήμισυ του Πελέ στην επίθεση ονομάστηκε "το μικρό κέρμα" και εξελίχθηκε σε λίρα-100 για την Βραζιλία καθώς αποτέλεσε ίσως τον μοναδικό άνθρωπο που κατάφερε να συνεργαστεί με τον Πελέ άψογα και να δημιουργήσουν μαζί αυτό που σήμερα αναγνωρίζεται ως το "ιδανικότερο επιθετικό δίδυμων όλων των εποχών". Το 1969 υπέστη ρίξη αμφιβληστρωειδούς, τραυματισμός που τον ανάγκασε να χάσει το μεγαλύτερο μέρος του Παγκοσμίου Κυπέλλου '70 ωστόσο, δεν παρέλειψε να σημειώσει δυο γκολ. Το 1973 χτύπησε ξανά και η βλάβη στο μάτι του έγινε ανεπανόρθωτη με συνέπεια να τελειώσει την καριέρα του σε ηλικία 26 ετών!
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)